Tarnowskie Góry – Zabytkowa Kopalnia Srebra

Zwiedzanie
Zabytkowej Kopalni Srebra

Oferta grupowa Zobacz wszystkie oferty

Zwiedzanie Zabytkowej Kopalni Srebra

Oferta indywidualna

Oferta grupowa

Zwiedzanie Sztolni Czarnego Pstrąga

Oferta indywidualna

Oferta grupowa

Zobacz również

ZABYTKOWA KOPALNIA SREBRA i SZTOLNIA CZARNEGO PSTRĄGA

MOTOSERCE II

Rockowe brzemienia, parada motocykli, atrakcje dla dzieci i przede wszystkim szczytny cel, jaki jest możliwość oddania krwi. MOTOSERCE po raz drugi w Tarnowskich Górach i znów w plenerze naszej kopalni z listy #UNESCO. Wydarzenie odbędzie się w sobotę 22 czerwca.

Motoserce w Tarnowskich Górach:

📆 sobota 22 czerwca

⏰ 10:00 – 22:00

📌 Zabytkowa Kopalnia Srebra / Skansen Maszyn Parowych

Najważniejsza w tym wszystkim jest honorowo oddana krew!

Mobilny punkt poboru krwi będzie czekał w godzinach 09:00 -14:00. Każdy, kto odda krew tego dnia, weźmie udział w losowaniu fantastycznych nagród!

Na scenie zagrają:

🎵 Mali Kamilianie

🎵 Tarnogórska Szkoła Suzuki

🎵 YLLGEN

🎵 R.S. Jazz Band

🎵 Noumen

🎵 RTG Rockowe Tarnowskie Góry

🎵 Gunslinger

🎵 Plaster Cast

🎵 Proletaryat ⭐⭐⭐

A poza tym w programie wydarzenia:

✅ parada motocykli (około godz. 10:00)

✅ pokazy udzielania pierwszej pomocy

✅ Tarnogórskie Stowarzyszenie Łucznicze

✅ dmuchańce, przejażdżka kucykiem i inne atrakcje dla najmłodszych

✅ mała gastronomia

Muzyczne spotkanie z Janem Twardowskim

22 czerwca 2024 o godz. 21:00 w plenerze Sztolni Czarnego Pstrąga w Tarnowskich Górach (przy Szybie Sylwester / budynku obsługi) odbędzie się wyjątkowy koncert. „Miłość uwierzy, przyjaźń zrozumie. Zapiski z poetyckiego pamiętnika” to piosenki do wierszy poety ks. Jana Twardowskiego, które wykona zespół Wszystkiego Dobrego.

„Miłość uwierzy, przyjaźń zrozumie. Zapiski z poetyckiego pamiętnika”

Zespół Wszystkiego Dobrego

sobota 22 czerwca / godz. 21:00 / Park Repecki / teren przy Szybie Sylwester
czas trwania koncertu to około 1 godz. 15 min.
wstęp wolny

  •   wybór tekstów prozą: Aleksandra Iwanowska 
  •    wybór wierszy śpiewanych i muzyka: Jacek Swoboda 
  •    opracowanie muzyczne: zespół Wszystkiego Dobrego
  •    śpiew: Alicja Czura-Musialik
  •    gitara basowa, kontrabas, aranżacje: Dominik Sławiński
  •    altówka, aranżacje: Radosław Mikołajczyk
  •    gitara, śpiew, muzyka, aranżacje: Jacek Swoboda

Koncert zespołu Wszystkiego Dobrego to ponad godzinne spotkanie z Janem Twardowskim, księdzem, poetą, kaznodzieją i filozofem. Koncert ma charakter śpiewogry, w której autobiograficzne wypowiedzi przeplatane są piosenkami do wierszy. Wypowiedzi prozą i następujące po nich zaśpiewane wiersze wzajemnie się komentują, tworząc duchowy portret księdza Jana i wrażenie spotkania nie tylko z jego słowem, ale z nim samym. Fragmenty prozy, odtwarzane na koncercie z nagrania archiwalnego, niepowtarzalnie interpretuje Jerzy Trela. Nagrania te, są jednymi z ostatnich studyjnych nagrań dokonanych przez tego znakomitego aktora, który zmarł w maju 2022 r.

Ponieważ program ma charakter śpiewogry, zespół prosi publiczność o nieprzerywanie go brawami.

Po koncercie zapromowany zostanie tom poetycki „Miłość uwierzy przyjaźń zrozumie. Zapiski z poetyckiego pamiętnika”, który składa się z książki z rozszerzoną wersją tekstową, niż tą prezentowaną na koncercie, i dwóch płyt CD. Jedna z nich to nagranie wszystkich tekstów prozą i wierszy Jerzego Treli (audiobook), druga to piosenki do wierszy w wykonaniu naszego zespołu. Wydawcą tej pod wieloma względami wyjątkowej publikacji jest Edycja Świętego Pawła.

Tarnowskie Góry na linorytach

Od 1 czerwca na tarasie budynku przy Szybie Sylwester można oglądać kolejną wystawę. Tym razem jednak nie są to zdjęcia, a linoryty, które stworzyło kilka osób w ramach zajęć w Tarnogórskim Centrum Kultury. Wystawa nosi tytuł „Tarnowskie Góry na linorytach”

Tarnowskie Góry kojarzone są przede wszystkim z górnictwem rud ołowiu, srebra, a później także i cynku. Wszyscy znamy odkrywcę pierwszej bryły srebra, czyli chłopa Rybkę, wiemy, co w herbie miasta robią pyrlik i żelosko oraz przepełnia nas duma ze wpisu tutejszych zabytków na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Miasto Gwarków ciągle inspiruje i motywuje do działania. Tym razem zmotywowała grupę artystów, która w ramach Spotkań Graficznych w Tarnogórskim Centrum Kultury, tworzy prace w technice linorytu.

Autorzy prac:
Beata Smyła, Wojciech „Tytus” Piegza, Patrik Pasku, Sylwia Giza, Justyna Równicka, Franciszek Podleśny, Magda Jon, Karola Stachowicz (pod opieką artystyczną: Agaty Swobody).

Linoryt jest techniką graficzną, w której wzór, czyli matryca, jest wycinana w linoleum za pomocą precyzyjnych dłut. Odbitki wykonuje się, pokrywając matryce farbą drukarską, a następnie odbija na papierze za pomocą prasy drukarskiej lub kostki introligatorskiej. Linoryt przyjmuje taką formę, jaką mu nada artysta: może to być bardzo precyzyjna matryca w dużym formacie czy kilka mniejszych, połączonych na jednym podkładzie. Technika ta jest bardzo wdzięczna do łączenia ją z innymi, dzięki czemu powstają fantazyjne dzieła.


15 lat razem, czyli INDUSTRIADA 2024

W Tarnowskich Górach tegoroczna Industriada trwała 2 dni. 31 maja w kopalni odbył się tzw. rozruch / happening na rozpoczęcie regionalnego święta. A 1 czerwca w Zabytkowej Kopalni Srebra oraz Sztolni Czarnego Pstrąga z okazji Dnia Dziecka kilka tysięcy osób bawiło się podczas plenerowych pikników.

ZABYTKOWA KOPALNIA SREBRA 31 MAJA

Górnicza Orkiestra Dęta z Bytomia Miechowic, Małe TGD oraz Elektryczne Gitary. To muzyczne gwiazdy rozruchu jubileuszowej Industriady. W Skansenie Maszyn Parowych przy kopalni z listy UNESCO rozpoczęło się tegoroczne święto Szlaku Zabytków Techniki. Wydarzenie oficjalnie na scenie otworzyli: prezes Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej Zbigniew Pawlak, senator Halina Bieda, burmistrz Tarnowskich Gór Arkadiusz Czech,  dyrektor Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu Bartłomiej Szewczyk, Członek Zarządu Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii Stanisław Korman.


ZABYTKOWA KOPALNIA SREBRA 1 CZERWCA

To był dzień pełen atrakcji, emocji, wyzwań, pogodowych zawirowań. Obiekt odwiedziło około 2000 osób. Ponad 700 turystów zjechało do podziemi z listy UNESCO, a prawie 200 po raz pierwszy zwiedziło Maszynownię Żywiołów. W Skansenie Maszyn Parowych można było wziąć udział w pikniku, różnorakich warsztatach dla małych i dużych, przygotować lemoniadę, posłuchać o historii Święta Szlaku Zabytków Techniki, pośpiewać, potańczyć…

Łukasz Wyglendacz uczył industriadowiczów robić zdjęcia pierwowzorem aparatu (tzw. camera obscura, czyli z łaciny ciemna komnata). Jedno z kopalnianych pomieszczeń zostało zmienione na ciemnię. Wystarczyło pudełko i parę specjalistycznych dodatków. A na koniec, żeby przyspieszyć cały proces, negatywy w pozytyw zamieniała aplikacja.

Grzegorz Bien, finalista programu MasterChef TVN pokazywał najmłodszym, jak nadziewać pączki oraz zrobić porządną lemoniadę. Andrzej Kanclerz uczył, jak napisać dobre życzenia oraz odróżnić wiersz od prozy. Hania Marczyńska wraz z mężem Przemkiem wygenerowali z pomocą sztucznej inteligencji obrazy ukazujące Industriadę w przyszłości. Fundacja EkoZabawa przygotowała serię warsztatów. Dzieci robiły prezenty np. roboty lub magnesy, a dorośli tworzyli tzw. las w słoiku.

Urodziny to także muzykowanie. Zagrali AQuartet oraz Tarnowizter Zicpolka Kapelle. Przy okazji koncertu tych pierwszych profesjonaliści uczyli uczestników święta tańczyć. A na koniec można było usłyszeć muzykę biesiadną.


SZTOLNIA CZARNEGO PSTRĄGA 1 CZERWCA

Mimo setek wydarzeń w regionie i pogody w kratkę blisko 700 osób odwiedziło kompleks Sztolni Czarnego Pstrąga podczas 15. urodzin Szlaku Zabytków Techniki. Połowa zajrzała do podziemi z listy UNESCO. Ukryty w sercu Parku Repeckiego zabytek to miejsce niezwykłe i wprost idealne na piknik. Byli goście (z teatru Niespasowani), geszynki, życzenia, kwiaty, gry, zabawy i muzykowanie (warsztaty przygotowali fundacja EkoZabawa oraz Silesia Events). Ten ostatni element urodzin o mało niestety popsuła pogoda, jednak koncerty zostały przeniesione pod dach budynku. Zagrali Sentino Retro z koncertem Niezapomniane Melodie oraz TONatyle.


Święto Szlaku Zabytków Techniki na stałe wpisało się w kalendarium wydarzeń województwa śląskiego. INDUSTRIADA to wydarzenie, które już od 15 lat łączy mieszkańców, doceniających przemysłowy charakter naszego regionu.

Na wydarzenie zaprosił Marszałek Województwa Śląskiego Wojciech Saługa.

Weekend spacerów z przewodnikiem

Hałda Popłuczkowa i Brama Gwarków podczas spacerów z przewodnikiem. W ramach Textour Project, a także przy okazji Industriady 2024 oraz festiwalu Śląskie Smaki 1 i 2 czerwca odbyły się wycieczki po terenach wpisanych na listę UNESCO.

O historii hałdy opowiadał Mariusz Gąsior, kustosz SMZT. Za to spacer czerwonym szlakiem Parku Repeckiego do Bramy Gwarków z turystami wybrał się Sławomir Ziemianek, przewodnik po podziemiach. Turystom nie przeszkodził nawet deszcz, który raczej nie sprzyja spacerom.

Wyprawy organizowane są w ramach Textour Project (w Europie jest 11 państw, które biorą udział w tym nowatorskim projekcie, wśród nich jest Polska, którą reprezentują właśnie Tarnowskie Góry) i są efektem współpracy Instytutu Ekologii Terenów Uprzemysłowionych ze Stowarzyszeniem Miłośników Ziemi Tarnogórskiej (scenariusz wycieczek stworzyła firma LOCATIVO).


HAŁDA POPŁUCZKOWA KOPALNI FRYDERYK

To oddalone o 3 km na południe od tarnogórskiego rynku duże usypisko skały płonnej, odpadu z płuczki rud ołowiu, srebra i cynku. Niezbędną do niej wodę dostarczały pompy maszyny parowej z szybu Pokój. Po 1838 roku, gdy uruchomiono przy nim nową, centralną płuczkę Królewskiej Kopalni Fryderyk i trzy lata później przedłużono do tego miejsca Sztolnię Głęboką Fryderyk, z niej pompowano wodę, po pogłębieniu ww. szybu.

Składowisko znacząco zwiększyło zajmowaną powierzchnię, objętość i wysokość w dobie wzrostu wydobycia rud i produkcji cynku na Górnym Śląsku w latach 1870-1920. W tym czasie na obszarze kopalni Fryderyk rudę cynku wydobywano w rewirze obejmującym południowe tereny Tarnowskich Gór i północne Bytomia. W końcu XIX wieku, gdy państwo pruskie wprowadziło radykalne zmiany w organizacji i finansowaniu górnośląskiego przemysłu wydobywczego, znalazło to swoje odzwierciedlenie w skali operacji wydobywczych oraz w dziedzictwie pozostałym po tej działalności. Mechanizacja wprowadzona do transportu pionowego i poziomego ułatwiła szybsze i bardziej efektywne wydobycie większych ilości rudy. W latach 1882-1887, w okresie największego rozwoju kopalni, rocznie pozyskiwano jej 20 000 do 30 000 ton.

Zwiększone wydobycie przełożyło się na powiększenie ilości odpadów pochodzących z procesu płukania i gromadzonych na hałdzie. Produkcja cynku na Górnym Śląsku osiągnęła swój szczyt w 1910 roku, wyniosła wówczas 250 000 ton.

Hałda częściowo zadrzewiona i porośnięta rzadkimi i chronionymi murawami galmanowymi jest dziś wśród przyległych do niej użytków rolnych wyraźnym wyniesieniem kształtującym krajobraz okolicy. Skruszona dolomitowa skała i domieszka drobin brunatnej rudy żelaza nadały jej pomarańczową, przechodzącą niekiedy w czerwień, barwę. Na jej części wierzchołkowej, w zboczach i u podnóża znajdują się niewielkie żelbetonowe stanowiska strzeleckie z okresu drugiej wojny światowej.

PORTAL WYLOTU GŁĘBOKIEJ SZTOLNI FRYDERYK

Znajduje się około 6 kilometrów na południowy zachód od tarnogórskiego rynku w zalesionej dolinie Dramy, na terytorium gminy Zbrosławice.

Budowla z 1834 roku to ozdobne zakończenie sztolniowego chodnika. Wzniesiono ją z bloczków obrobionego piaskowca i nadano kształt neoklasycznego portalu, zwieńczonego trójkątnym frontonem. W jego tympanonie znajdował się napis z nazwą sztolni: TIEFE FRIEDRICH STOLLN. Pod nim wykuto roczną datę rozpoczęcia jej budowy – 1821, zaś w zworniku łuku otworu portalu skrzyżowane trzonkami perlik i żelazko.

Te dwa narzędzia, którymi posługiwali się dawni górnicy, stały się w środkowoeuropejskim górnictwie jego powszechnie używanym symbolem. Nie bez powodu znalazły się na tłokach pierwszych pieczęci stosowanych przez tarnogórskie urzędy od 1529 roku i w herbie nadanym Tarnowskim Górom w 1562 roku. Było to wówczas miasto górnicze.

Pierwszy zbudowany odcinek Głębokiej Sztolni Fryderyk to 4568 metrów chodnika między szybem Staszic a portalem. Z jego otworu wypływało w czasie działania kopalni Fryderyk do 50 000 metrów sześciennych wody na dobę.

Portal, zwany czasem współcześnie „Bramą Gwarków”, jest przykładem pruskiej neoklasycznej architektury stosowanej dla tego typu budowli górniczych. Kilka podobnych zachowało się w Niemczech, np. przy sztolniach: Rothschonberger (Freiberg) oraz Tiefer Georg Stollen (Harz).

Szyb Staszic – nowa instytucja kultury w mieście

Dokładnie 20 lat temu Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej rozpoczęło starania o Stację Wodociągową Staszic. 5 marca 2024 r. została podpisana trójstronna umowa o współtworzeniu nowej instytucji kultury o nazwie SZYB STASZIC.

Umowę podpisali marszałek Jakub Chełstowski, burmistrz Arkadiusz Czech oraz Zbigniew Pawlak i Stanisław Karcz z SMZT.

 Takie decyzje zawsze wzbudzają kontrowersje typu, czy województwo powinno wspierać kolejne instytucje kultury? Bardzo się cieszę, że znaleźliśmy partnerów, aby wspólnie tworzyć kolejną perełkę w regionie, która będzie przybliżać nasze industrialne dziedzictwo. Współpraca kilku podmiotów to dla nas bardzo dobry model na prowadzenie instytucji kultury – powiedział marszałek Jakub Chełstowski.

Trójstronne wsparcie projektu podkreśla, jak ważne jest pielęgnowanie lokalnego dziedzictwa. Jest to miejsce o wyjątkowym znaczeniu historycznym. Dzięki współpracy, Szyb Staszic w Tarnowskich Górach, będący częścią obiektu wpisanego na listę UNESCO, zyska nowe życie jako przestrzeń dostępna dla mieszkańców i turystów, promująca wiedzę o naszym regionie i jego bogatej przeszłości górniczej

– Śląsk w tym kształcie, z którym go dziś kojarzymy, czyli aglomeracji śląskiej nie powstałby, gdyby nie woda z Adolfschachtu. Chcąc pokazać te podziemia szerszej publiczności, tworzymy instytucję kultury. Myślę, że za 10, może 15 lat, będziemy mieli w Tarnowskich Górach kolejny obiekt na miarę Zabytkowej Kopalni Srebra i Sztolni Czarnego Pstrąga – podsumował starania o utworzenie instytucji kultury burmistrz Arkadiusz Czech.

Szyb Staszic, który jest częścią dawnej stacji wodociągowej Staszic (część wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO pn. Kopalnia rud ołowiu, srebra i cynku wraz z systemem gospodarowania wodami podziemnymi w Tarnowskich Górach) to miejsce wyjątkowe. Wydrążony w 1796 roku, w drugiej połowie XIX wieku został pogłębiony do blisko 50 metrów i razem z szybem maszynowym stał się w 1884 roku podstawą do utworzenia Stacji Wodociągowej Adolfschacht, którą w XX-leciu międzywojennym przemianowano na Staszic.

To z niej zasilano w wodę dużą część dzisiejszej, a wówczas powstającej, górnośląskiej metropolii z Chorzowem na czele. Pod szybem Staszic krzyżują się podziemne chodniki i odwadniające tarnogórsko- bytomskie podziemia sztolnie. Najgłębsza część Stacji sięga 70 metrów w głąb ziemi. Wydrążone pod nią studnie są dwa – trzy razy głębsze.

– Świat uznał ten obiekt za światową czołówkę, bo znajdujemy się w miejscu z listy UNESCO. Nie chodzi o to, że jest najpiękniejszy, najładniejszy, najstarszy. On wpłynął na rozwój ludzkości i ratował ludność aglomeracji śląskiej – dodał prezes Zbigniew Pawlak.

Kluczowym elementem w pracach do tego zmierzających jest zgoda Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów, które jest właścicielem i użytkownikiem stacji.

– Tutaj cały czas pracują i będą pracować nasi pracownicy. My ten obiekt wydzierżawiamy partnerom umowy w celu tworzenia instytucji kultury – powiedział prezes Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów S.A. Henryk Drob.

Co warte jest zobaczenia w Staszicu? Na terenie mieszczącej się przy ul. Wodociągowej Stacji, która stanowiła kiedyś wodne centrum Górnego Śląska, znajduje się do dziś ostatnia w Europie podziemna maszyna parowa. Warte uwagi są też budynki nadszybia, kotłownia, warsztaty oraz możliwość zaglądnięcia bezpośrednio ze stacji do Sztolni Głębokiej Fryderyk. To na niej, kilka kilometrów dalej, urządzono turystyczną, mierzącą 650 metrów trasę znaną jako Sztolnia Czarnego Pstrąga. Niewątpliwą atrakcję stanowić będą podziemne rurociągi, podziemne hale dla maszyn z silnikami na sprężoną parę, kondensatory i kocioł do sprężania, napędzającej pompy pary.

Stacja ma bezpośrednie połączenie podziemne z kierowanymi przez SMZT Zabytkową Kopalnią Srebra i Sztolnią Czarnego Pstrąga, także wpisanymi na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, co znacznie zwiększa możliwości rozwoju.


Promocje w Miastach Gwarów

Każdy bilet z Zabytkowej Kopalni Srebra i Sztolni Czarnego Pstrąga upoważnia do jednokrotnego skorzystania z promocji u każdego z partnerów Miast Gwarków. Odkryj swoje korzyści w restauracjach, kawiarniach, hotelach i obiektach noclegowych. Masz 7 dni od daty wizyty u nas na skorzystanie z promocyjnych ofert. Sprawdź jakie rabaty przygotowaliśmy dla Ciebie w Miastach Gwarków.

Nowoczesne zwiedzanie z audioprzewodnikiem

Historia tarnogórskiego górnictwa w językach obcych, w języku migowym albo z audiodeskrypcją teraz jeszcze lepiej dostępna i dosłownie na wyciągnięcie ręki. Wystarczy „odpalić” swojego smartfona, podłączyć do niego słuchawki, pobrać aplikację i przemierzając trasę turystyczną wsłuchać się w głos lektora. Turyści już korzystają z naszego audioprzewodnika.

W holu budynku kopalni widoczne są plakaty, na którym znajduje się kod QR do zeskanowania. Można także pobrać aplikację bezpośrednio z Google Play lub App Store. W wyszukiwarce należy wpisać KOPALNIA SREBRA UNESCO. Po zainstalowaniu wybrać język (polski, audiodeskrypcja, PJM – migowy, angielski, niemiecki, czeski, rosyjski lub ukraiński). Na trasie turystycznej, która obejmuje salę kinową, muzeum i podziemia znajdują się numerki (w kopalni jest ich w sumie 26). Na każdym przystanku można wysłuchać kilkuminutowego opisu.

Przewodnicy od wielu lat oprowadzają turystów opowiadając im o historii w językach obcych. Przyjęło się jednak, że grupa musi mieć minimum 6 osób. Teraz goście z zagranicy już nie muszą czekać i mogą zwiedzać podziemia z grupą polskich turystów z pomocą audioprzewodnika.

Audiotour został dofinansowany z Ministerstwa Sportu i Turystyki i można go używać również w Sztolni Czarnego Pstrąga.

Muzyczny rejs z Patrykiem Filipowiczem

W miejscu wolnym od zgiełku ulic, ryku silników, codziennego chaosu, w którym słychać wyłącznie przyjemną dla ucha muzykę i kapiącą ze skał wodę… Za nami premierowy MUZYCZNY REJS w Sztolni Czarnego Pstrąga w Tarnowskich Górach. 25 listopada kilkadziesiąt metrów pod ziemią zaprezentował swoje gitarowe utwory Patryk Filipowicz. Razem z nim pojawił się Paweł Synowiec, który zagrał na bębnach.

To był tradycyjny rejs łodzią w grupie turystów, ale tym razem, w muzycznej odsłonie. Zamiast opowieści przewodnika o historii, można było wsłuchać się w dźwięki instrumentu.

PATRYK FILIPOWICZ – urodzony w 1982 r. w Katowicach-Ligocie (gdzie do dziś mieszka), wychowywał się w Sosnowcu-Środuli. Jest autorem czterech gitarowych albumów solowych, a także brał udział w nagraniu kilkunastu płyt z różnymi wykonawcami. W swojej grze stosuje ciekawą technikę zwaną fingerstyle lub fingerpicking. Ta umiejętność pozwala na jednoczesne prowadzenie melodii, podkładu akordowego, linii basu, a także efektów perkusyjnych. W swojej grze stara się łączyć bluesowy pazur z liryzmem i łagodnością.

Ku czci św. Barbary – uroczyste misterium

To była prawdziwa uczta zarówna dla zmysłów jak i dla ducha. Sukces pod względem muzycznym, organizacyjnym i frekwencyjnym. Za nami Misterium św. Barbary, które odbyło się w sobotę 28 października w kościele pw. Św. Ap. Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach. 7 utworów – Vivaldi, Zimmer, Puccini i gwóźdź programu, czyli GODZINKI z modlitewnika z 1747 roku.

– „Zwyczaje związane z kultem św. Barbary oraz tradycje górników kopalni kruszcowych na ziemi tarnogórskiej” zostały niedawno wpisane na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. I chociaż w mieście nie ma już czynnych kopalń, to po takim wydarzeniu możemy być spokojni. Św. Barbara pozostanie w Tarnowskich Górach żywa – podsumował proboszcz ks. Piotr Kalka.

To pierwsze uroczyste misterium w Tarnowskich Górach, którego pomysłodawcą jest Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej. W marcu tego roku „Zwyczaje związane z kultem św. Barbary oraz tradycje górników kopalni kruszcowych na ziemi tarnogórskiej” w marcu br. zostały wpisane na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Decyzja ministra kultury to przede wszystkim zobowiązanie, żeby dbać, a co za tym idzie  upowszechniać tradycje wśród mieszkańców. Stąd właśnie pomysł zorganizowania misterium i to w miejscu, w którym nadal można oglądać XVIII-wieczną księgę bractwa św. Barbary z papieską bullą.

W programie znalazły się następujące utwory: Nisi Dominus – Cum Dederit – Antonio Vivaldi, Requiem Aeternam – Korsyka – (Wieczny Odpoczynek Racz…), Miserere mei, Deus – Gregorio Allegri, Zespół In Tempore godzinki – (modlitewnik Bractwa św. Barbary), In Nomine – Otto Swartz, Chevaliers De Sangreal – Hans Zimmer, Tosca – Te Deum – Giacoma Puccini

Wykonawcy

  • Zespół In Tempore
  • Roksana Majchrowska – sopran
  • Kamil Zdebel – baryton
  • Orkiestra Kamiliańska pod dyrekcją Olka Königa
  • Bartłomiej Kwiatkowski – Organy, kierownictwo muzyczne
  • Karol Ziaja – Pozytyw
  • Piotr Pagieła – prowadzenie misterium